Ποιος ειμαι??

Κάθε μερα προσπαθώ να απαντησω στην ερωτηση αυτη, ξυπναω το πρωι  ,πηγαινω στο μπανιο ,ριχνω νερο στο προσωπο μου,με κοιταζω με μια φευγαλέα ματια, και κλεινω την πορτα του διαμερισματος ,μπαίνω στο ασανσερ ,τωρα το βλεμα του εχει καρφωθει πανω μου..καθε φορά η  ιδια ερωτηση..Ποιος ειμαι? Ξερω το αφμ μου,γνωριζω τον αριθμο της ταυτοτητας μου,που γενηθηκα,που μεγαλωσα αλλα μεσα μου συγκατοικω με εναν ξένο,δεν ξερει για μενα δεν ξερω για αυτον..Ετσι απλα.. 

Φαντασου μια μερα να σου γυρισουν την πλατη ολοι, να μην γνωριζουν την υπαρξη σου!Να πηγαινεις στην οικογενεια σου και να μην σε αναγνωριζουν ,να σου λενε συγνωμη αλλα εμεις δεν εχουμε γιο,να πηγαινεις στους λιγοστους  φιλους σου ,να τους παρακαλας να κοψουν την πλακα,και να τους λες <<εγω ειμαι>> και να σου λενε σορυ ρε φιλε αλλα δεν σε ξερουμε<<συγνωμη>>. Ειναι σαν εχεις σβηστει απο την μνημη ολλων των ανθρωπων που ηξερες.. Στο μυαλο σου στριφογυρναει η ερωτηση που σου κανουν ολοι<<ποιος εισαι>> και ξαφνικα αρχιζεις να αναριωτεσαι ποιος ειμαι???

Στην τελικη ο εαυτος σου ειναι ολα οσα εχεις,με αυτον κοιμασαι,με αυτον τρως,με αυτον δουλευεις,με αυτον ΖΕΙΣ ,ποσο κριμα να μην τον γνωριζεις!!

Εχω μαθει να δινω αξια στο βλεμα των αλλων ,στο τι σκεφτονται για μενα, ποτε μου δεν εδωσα σημασια στον συγκατοικο μου, τον παραμελησα , τον εκανα στην ακρη , και τωρα πληρωνω το τιμημα.. Που ειναι ολοι αυτοι που με αγαπανε? που ειναι ο θεος? ποιος θα με βοηθησει? Μονο στον συγκατοικο μου μπορω να στηριχτω, αυτος θα ακουσει τον πονο μου, αυτος θα με βοηθησει!! ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΩ!!

θεωρια του μασλοου

Μα ποσο αναγκη εχω να με αγαπουν,νε με εκτιμουν,να με αποδεχονται,με αυτον τον τροπο καταφερνω να οικοδομησω ,την αυπεποιθηση συμφωνα  με την θωρια του Μασλοου περι αυξανομενων αναγκων.

 Γυρναω απο δω και απο κει ψαχνοντας καποιον η καποια να μου πει τι αξιζω,οτι ειμαι ομορφος, ποσο καλος ειμαι, μα ποσο λαθος ειναι!! οι περισοτεροι που θα συναντησω θα κανουν λαθος για την πραγματικη αξια μου, λιγοι ειναι αυτοι που  θα αναγνωρισουν την πραγματικη αξια μου.

θυμος

ποσες φορες εχω τσαντιστει εχω λυσαξει εχω αφηνιασει, αλλα σχεδον παντα προσπαθουσα να καταπνιξω τον θυμο μου,επειδη δεν ηθελα να ερθω σε συγκρουση με αποτελεσμα στο τελος να εξοργιζομαι με τον εαυτο μου, και υστερα να ειμαι κακοκεφος, γιατι δεν μπορεσα να υπερασπιστω τον εαυτο μου οπως του αξιζε,,αλλα τον αφησα ερμαιο των αλλων και στην τελικη ερχομουν σε συγκρουση μαζι μου, ειτε το εριχνα στο ποτο,στα ναρκωτικα,στην επικίνδυνη οδηγηση  και αλλοτε πονουσα απο καταθλιψη, και κρυμενες συγκινησεις ..ποσο αδικο για εμενα ,
θα ηταν τελειο να μην μπορεις να θυμωσεις αλλα για να γινει αυτο θα πρεπει να εισαι αγιος και εγω δεν ειμαι,  αν νιωθω οργη,λυσα ,αγανακτηση θελω  να τα διωχνω απο πανω μου και να τα στελνω εκει που πρεπει .Αν και δεν τα εχω καταφερι πληρως,ισως απο ενοχες,λυπη,κατανοηση,φοβο.
μακαρι να ερθει η μερα που θα σταθω διπλα μου,και θα με προστατευω και θα με αγαπαω ετσι οπως ειμαι!!!

καλη μας αρχη!!

παιδες το συγκεκριμενο μπλοκ το ανεβασα για δικους μου λογους ,ενα; απο αυτους ειναι να καταγραφω γεγονοτα απο την προσωπική μου εξελιξη ως ανθρωπος,θα χαρω ομως να μοιραζομαστε  εμπειριες ,καθως ειναι δυσκολο να πορευεται καποιος μονος του στην ζωη